Güneş Sistemi oluştuğunda, geride kullanılmayan birçok parça kaldı. Bunlara asteroidler ve kuyrukluyıldızlar deniliyor.
Asteroidler kaya parçalarıdır, ve bunların çoğu Mars ve Jüpiter gezegenleri arasındaki Asteroid Kuşağı denilen bir bölgede bulunmaktadırlar. Kurukluyıldızlar da buz, toz ve kaya parçalarıdır, bu nedenle bazen onlara “kirli kartopları” deriz. Kuyrukluyıldızların çoğu Güneş Sistemi’nin dış kısımlarında, Güneş’e Uranüs ve Neptün gezegenlerinden daha da uzak olan, Oort Bulutu dediğimiz yerde bulunurlar.
Bununla birlikte, asteroid ve kuyruklu yıldızların hepsi uslu olup, bu bölgede kalmıyorlar. Bazen kuyrukluyıldızlar Güneş Sistemi’nin iç kısımlarını ziyaret ederler. Kuyruklu yıldızları gözlemek oldukça eğlencelidir, bazıları Güneş’e yaklaştıklarında sıcaklıktan dolayı buzlu yapıları bozulup, parçalanır ve bu da geceleyin gökyüzünde birbirinden renkli kuyrukların oluşmasına sebep olur.
Asteroidler de bazen Dünya’ya yakın geçiş yaparlar. Asteroidlerin Dünya’nın atmosferine giren küçük parçalarına meteor (göktaşı) deriz. Atmosferde ilerlediklerinde meteorlar sürtünmeden dolayı yanar, kayan yıldız olarak adlandırılmaları bu sebepledir. Gökbilimciler aynı şeyin, kendilerini Samanyolu Gökadamızın merkezinde bulan astereoidler için de geçerli olduğunu düşünüyorlar.
Çoğu gökadanın merkezinde karadelik denilen çok büyük kütleli nesneler bulunur. Karadeliğe çok yaklaşan herhangi bir şey, onun güçlü çekimiyle içeriye doğru çekilir ve kurtulma şansı yoktur, ışık bile olsa!
Gökadamızın merkezindeki süper kütleli karadelik Sagittarius A* (Yay A*) olarak adlandırılıyor. Uzun yıllardır gökbilimciler bu karadelikten gelen gizemli bir X-ışını parlaması tespit ediyordu. Şimdi gökbilimciler bunun Sgr A*’nın asteroidleri yakalayıp yutması nedeniyle gerçekleştiğini düşünüyor, aynı meteorların (ya da kayan yıldızların) yanarken çıkardıkları geceleyin gökyüzünde gördüğümüz ışıktan izleri gibi.
Eğer bu teori doğruysa, Sgr A* etrafında trilyonlarca asteroid ve kuyruklu yıldız olmalı!
İlginç gerçek: Bu sadece asteroid ve kuyruklu yıldızların endişelenmesi gereken süper-kütleli bir karadelik değil: yaklaşık olarak her üç günde bir Güneş’in sıcak atmosferine giren bir kuyrukluyıldız yok oluyor!
Kaynak: http://www.unawe.org/kids/unawe1210/
Uzay Gazetesi, Evreni Anlayalım Projesi tarafından Avrupa Güney Gözlemevi ve NASA’nın Chandra X-ışın Gözlemevi ortaklığında yürütülmektedir.
